Η μέρα ξεκίνησε έτσι
(ναι ναι το πρωί που μας επέρασε, εν Αθήναις εξημέρωσε έτσι).
Κατόπιν παρευρεθήκαμεν εις σεπτήν σχολικήν εορτήν. Ακολούθως επιστρέψαμε ορεξάτα να κάνουμε γιουρούσι στη κουζίνα.
Κάπως έτσι ξεκινάνε οι κουραμπιέδες!!
κάπως έτσι εξελίσσονται
κι έτσι καταλήγουν.
Τα δε μελομακάρονα απαιτούν σιρόπι
και μετά από πολλές περιπέτειες - τι να σας λέω τώρα - καταλήγουν ως εξής
Αφού λοιπόν ψοφήσαμε στη κούραση κι αφού η κουζίνα έπαψε να θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο είπαμε να φτιάξουμε ατμόσφαιρα
αλλά καθότι ο κυρ-χειμώνας δε λέει να κρυώσει, εβγάλαμε τη μπέμπελη και μείναμε σχεδόν με τα βρακιά μας
(όχι απ' αυτό δεν έχει φωτογραφία)
Υπήρξαν όμως κι αυτοί που το χάρηκαν με τη καρδιά τους
ΥΓ(1): Το παρόν ιστολόγιον είπε να κάνει ολιγοήμερο διάλειμμα και να το ρίξει στο σορλόπ.
ΥΓ(2): Θέλω να καταγγείλω την όποια προβοκάτσια μου έγινε ενώ τσακωνόμουνα με τους κουραμπιέδες
ΥΓ (3): Μα πόσο επικίνδυνο μέρος μπορεί να είναι τέλος πάντων μια κουζίνα;
ήτανε
