11

η σοδειά μου

η άνοιξη μας χάϊδεψε φέτο.
για τα βουνά μιλάω.
κει που τίποτα δε χαρίζεται

δυο κερασές έχω. 
κι άλλα τόσα βύσσινα.
φάγαμε όλοι.
καρπό και δέσιμο.

και τ΄ αγριοτριαντάφυλλα.  
το καλό μας το γλυκό τα γιόμισε τα βάζα.

και τώρα ....
στ’ απάντημα του χινοπώρου
στρώμα τα καρύδια – έστω και κοκκαλιάρικα –
τα λιάζουμε σε κάθε τσάκισμα του ήλιου

και τα κάστανα.
κι οι κυδωνιές τσιγγούνες δεν εφάνηκαν.

κι η κοφίνα  - να τώρα προχθές – γιόμισε σταφύλια
και τα πατήσαμε σε μικρή λεκάνη
και μείνανε τσίπουρα
να στάξουνε στην κατσαρόλα τη σφραγισμένη με ζυμάρι.

και πίτα φτιάσαμε
από το τίποτα. 
από ότι έμεινε στο ξεκηπισμένο περβόλι.
από το μήλο που μισό μισό  το’ χουμε με την κίσσα και τη σφίγκα

και ρίγανη τρίψαμε

και τα κοκκινομανίταρα εβγήκανε στο δάσος
που σα βγεις να τα ψάξεις δε ξέρεις τι μοσχοβολάει πιότερο
η ελατόπ'τσα ή η πρωινή δροσάδα μέσα στα έλατα

κι είν’
και τα βράδια μπρος στο τζάκι
π' απον’ώρας άναψε  στα μέρη τούτα
που η μάνα σου λέει
για τα χρόνια τα παλιά
για τη μούλα
για τ' αλέτρι
για το πόδι το ξυπόλυτο  ως τα Λαγκάδια - μια μέρα δρόμος -
σα πιάσαν τον αδερφό
για το ζάρωμα και το θάμπος 
σα σ' αντάμωσε ο Πέρδικας να κοιμάσαι στο χωράφι αξημέρωτα.

κι’ είναι σα να τα ξέρεις...
τη σπορά
το θέρο
το τρύγο  

κι όλα παίρνουν το μπόϊ που τους πρέπει...

11 εγύρισαν και είπαν:

ελίτσα είπε...

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Καλό χειμώνα!!!!

e-Apenanti είπε...

χμ...
δεν ξέρω για τί να πρωτοζηλέψω...

αν και γέρνω λιγάκι κατά της μάνας την ιστόρηση μπρος στο τζάκι...

υγ. καλοφάγωτα κι αν κάτι τις περισσέψει, ευπρόσδεκτο...

sofia είπε...

χαχαχα! δεν ζηλεύω! Τα έχω σχεδόν όλα. Να' ναι καλά τα χέρια μας και η μάνα Γη.

Καλημέρα και καλή δύναμη να αντέξουμε και τούτο τον χειμώνα.

Margo είπε...

Λίγα είναι όλα ετούτα; Μόνο όποιος τα ζει μπορεί να καταλάβει το θησαυρό.
Εγώ ζηλεύω τα βουνά στο 'χω ξαναπεί. Ό,τι δεν έχουμε ζηλεύουμε ;)

Όμορφο χειμώνα εύχομαι σε όλους σας και στη μάνα που σας περιμένει πώς και πώς!

Αγκαλιά μεγάλη σας στέλνω :)

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΟΣ είπε...

Αυτά τα κοκκινομανίταρα πως μου λείπουν!!!
Όσο μου έλειψε και η επικοινωνία μας Μαμουφάκι μου.
Και είχα μια λαχτάρα μήπως κρύωσε μετά από τόσο χρόνο απουσίας...
Όμως διακρίνω την ζεστασιά από το τζάκι να διατρέχει κάθε στίχο σου και να φτάνει ως την ψυχή μου.
Να είστε καλά Ψυχή μου!!!

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

ελίτσα

καλό χειμώνα κι από μένα!!!!
δικός μας είναι κι αυτός!

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

e-Apenanti

για τίποτα να μη ζηλέψεις!

ή αν είναι να ζηλέψεις για κάτι
ζήλεψε γη ουρανό και θάλασσα
μόνο αυτά...

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

sofia

...τα χέρια μας κι η Γη...
το' λεγα και τις προάλλες, είναι η μόνη αληθινή μας ελευθερία

ας είναι η δύναμη καλή
ν'αντέξουμε και να πάρουμε ότι μας φέρει ο χειμώνας!

να είσαι καλά ;)

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

margούλα μου

όχι καλή μου, μόνο λίγα δεν είναι όλα αυτά!
κι είναι πράγματι θησαυρός μιας και μας χαρίζονται απλόχερα, σχεδόν χωρίς να μας ζητήσουν τίποτα.

...κι εγώ ζηλεύω τη θάλασσά σου, μη νομίζεις :))

τεράστια αγκαλιά σε όλους σας
και φιλί στα πιτσιρίκια που πια πρέπει να είναι κοτζάμ' παιδιά!!!

μιά φορά κι ἕναν τρελλό... είπε...

Βαγγέλη

α ρε Βαγγέλη είχα βγει για μανιτάρια κι ευχόμουν να είχα κάποιον που να τα ξέρει καλά!
υπήρχαν βλέπεις τόσα, κι εγώ γνωρίζω μόνο αυτά που παραδοσιακά μαζεύονται σε τούτη την περιοχή - κοκκινομανίταρα, καπρόλες, κουπίτσες κι αυτιά (πλευρώτους). δε γίνεται όμως σίγουρα είναι κι άλλα που τρώγονται...

όσο για τη ζεστασιά - τη μέσα -
είναι σα τη χόβολη.
άλλωτε σιγοκαίει σαν τα κάρβουνα στο τζάκι πρωί πρωί
κι άλλωτε "θρασεύει" σε φλόγα

να είσαι καλά - από καρδιάς!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Υπέροχο

Back to Top