20

στη γειτονιά που μεγάλωσα...

 

Η γειτονιά που μεγάλωσα είχε πόρτες ανοιχτές, ξεκλείδωτες. Και χέρια και καρδιές το ίδιο. Όλα ανοιχτά.

Μικρό παιδί στο σπίτι μου ποτέ δεν μπήκα με κλειδί. Πάντα θυμάμαι έσπρωχνα με τον ώμο την πόρτα που με τις υγρασίες σκεύρωνε. 
Και σαν απ' το σχολείο γύρναγα κι η μάνα μου δεν ήταν μέσα πήγαινα δίπλα στη γειτόνισσα. Στη κυρα-Βασίλω την ηπειρώτισσα, με την βαριά την προφορά. Τις πιο πολλές φορές ούτε κι αυτή ήτανε στο σπίτι της, όμως ξεκλείδωτες ήταν κι αυτηνής οι πόρτες. Κι έπεφτα μες στις κατσαρόλες της σαν το φαΐ της μ' άρεσε, και στο ντουλάπι της με το γλυκό.

Πόσο αλήθεια περίεργα φαντάζουν σήμερα όλα αυτά. Πόσο μα πόσο μακρινά...λες και ποτέ δε γίναν. 

Η εικόνα της μάνας μου μονίμως με ένα πιάτο φαΐ στο χέρι να το πηγαίνει πάντα κάπου...

Όχι τα χρόνια μόνο εύκολα δεν ήταν. Η φτώχεια μεγάλη - δε θυμάμαι να φόρεσα μικρή παρά ελάχιστα καινούργια ρούχα.   Θυμάμαι όμως στα σίγουρα τα μάτια των μεγάλων να είναι γεμάτα φως. Σα γελούσαν, σα χορεύαν, σα θυμώναν, ακόμα και σα κλαίγαν.

Θυμάμαι σίγουρα πως το νοιάξιμο για τον διπλανό είχε τόση ψυχή που, αν μη τι άλλο μ' έμαθε, πως η φτώχεια η πραγματική είναι σαν τα λουκέτα και οι κλειδαριές "γίνονται" απαραίτητα.  Κυρίως στην καρδιά μας...

Σήμερα για τη γειτονιά που έμαθα για σπίτι μου, διαβάζω στο  tvxs



Για ρατσιστική πολιτική έναντι των παιδιών της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα κατηγορεί πλέον τον Δήμο της Αθήνας η Κίνηση Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος με αφορμή το 9μηνο σφράγισμα της παιδικής χαράς της περιοχής.

Την Πέμπτη δόθηκε συνέντευξη Τύπου από την επιτροπή κατά την οποία παρουσιάστηκε το ιστορικό και οι εξελίξεις στο θέμα της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα αλλά έγινε αναφορά και σε κάποια κρούσματα ρατσισμού στην Πλατεία Αμερικής.

Οι εκπρόσωποι της Κίνησης ανέφεραν πως έχουν περάσει 9 μήνες από τότε που ιδιώτες εμφορούμενοι από μισαλλόδοξα και ρατσιστικά αισθήματα έκλεισαν την παιδική χαρά και ο Δήμος δεν έχει πράξει τίποτα. Αντίθετα ισχυρίζεται ψευδώς ότι η ίδια η δημοτική αρχή έκλεισε την παιδική χαρά προκειμένου να την αναπλάσει!!

“Ως Κίνηση Κατοίκων συγκεντρώσαμε πάνω από 600 υπογραφές απευθυνόμενοι στους γονείς των παιδιών των νηπιαγωγείων και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού της περιοχής, δηλαδή στους άμεσα ενδιαφερόμενους. Το αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας είναι να ανοίξει η παιδική χαρά, να καθαρίζεται, να υπάρχει φύλακας και να κλείνει με την δύση του ήλιου”, δήλωσε εκ μέρους της Κίνησης Κατοίκων η κ. Σταυρούλα Νεοφύτου.

Για το θέμα έχει παρέμβει πριν από 7 μήνες ο Συνήγορος του Παιδιού, ο οποίος απευθύνθηκε στην δημοτική αρχή για το θέμα και έλαβε την απάντηση ότι πρόκειται να γίνει ανάπλαση.

Στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Κίνηση ζητήται από τον Δήμο Αθηναίων να ανοίξει άμεσα την παιδική χαρά και να πάψει την πολιτική της συνολικής υποβάθμισης της περιοχής καλυπτόμενος πίσω από τις πλάτες πολιτών που προβάλλουν ως ηρωική πράξη αντίστασης το να κρατάνε μια παιδική χαρά κλειστή.

Τέλος, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου οι κάτοικοι του 6ου Διαμερίσματος κατήγγειλαν την ύπαρξη ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων που, όπως είπαν, επιχειρούν να μεταφέρουν το μοντέλο της βίας και τρομοκρατίας και στην Πλατεία Αμερικής, μετατρέποντας την σε ένα νέο Αγ. Παντελεήμονα.

20 εγύρισαν και είπαν:

Roadartist είπε...

..και που είσαι ακόμη..

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

ζορίστε τους όσο μπορείτε...
αν και δεν βλέπω να βάζουν μυαλό..:(

ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ είπε...

Το ξέρω πως δεν είσαι για πολλές πολλές συγχύσεις, αλλά έπεσα σήμερα τυχαία πάνω ''σ΄αυτό'' το υπέρμαχο της δημοκρατίας βλοκ. Aν το αντέξεις ρίξε ένα ξεφύλλισμα.

Το μόνο που μου ήρθε στο μυαλό εκείνο το ...."τη γαμήσαμε και ψόφησε". Όχι μωρέ.. Όχι την παιδική χαρά. Τη δημοκρατία

Ευρύνοος είπε...

Όπως και νά'χει, δέν υπήρχε περίπτωση να ξανακοιμηθεί ή έστω να αφήσει κάποιος το σπίτι ανοικτό..

πάνε κείνοι οι καιροί..

δυστυχώς..

δέν θα ξεχάσω πρίν πολλά χρόνια κοιμόμασταν έξω στη βεράντα χύμα..
τώρα......

καλησπέρα :)

τάκης τυρταίος είπε...

Δύσκολο το σχόλιο
σε όμορφη ανάμνηση που σήμερα πονάει.
Γιατί όμως η αγανάκτηση πάντα
απευθύνεται σε λάθος στόχο;
Πότε επιτέλους θα τη στρέψουμε
σ αυτούς που την αξίζουν;

Margo είπε...

Σαν να λες και για τη δική μου γειτονιά. Όλα ορθάνοιχτα, τα πιάτα να πηγαινοέρχονται, τα καλοκαίρια όλη η γειτονιά στα πιο φαρδιά σκαλοπάτια να περνάν τις βραδιές συζητώντας και παίζοντας μικροί μεγάλοι όλοι μαζί... σαν παραμύθι ακούγεται.
Αυτό που συμβαίνει σήμερα κι αυτό παραμύθι.. κακό όμως.
Καλό τριήμερο μαμούφι μου

ελιτσα είπε...

Απ τις συνήθειες που μου έμειναν
και έχουν φρικάρει οι δικοί μου..
Τί να μου πάρουν;
Δεν έχω τίποτα..
Θα με σκοτώσουν;
Μπορούν να το κάνουν και έξω..
Θα με τρομάξουν;
Κάθε μέρα τρομάζω..

Μάμουφι..λές ν' ακούσετε τα μαντάτα μου καμιά μέρα; Χά! χαχαχα!

ΟΧΙΑ είπε...

Πότε θα καταλάβουν ότι οι γειτονιές είναι ο κόσμος μας;

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Roadartist
..... δυστυχώς

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

bbimbo
τουλάχιστον να μιλάμε. Έστω κι αν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο

Τις καλημέρες μου :)

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

φοραδίτσα
κι έλεγα κι εγώ από έρχεται αυτή η ψοφημίλα...

Δε με λες κυρά μου βαλτή είσαι κυριακάτικα... Δεν είχα μπει τόσες μέρες κι έκατσα η γυναίκα με τον καφέ στο χέρι και να σου φάτσα φόρα το λίνκι... να γαμοσταυρίζω πρωί πρωί...

Φιλάκια στη μουσούδα :)

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Ευρύνοε
καλοκαίρι ειδικά εγώ όλα ανοιχτά τα αφήνω ακόμα.
Δεν μπορώ πλακώνομαι - δεν το λέω μεταφορικά αλλά κυριολεκτικά

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Τάκη
αυτό ακριβώς λέω κι εγώ.
Πρέπει επιτέλους να γίνει ξεκάθαρο ποιοι πραγματικά φταίνε.

Πρέπει κι εμείς να καταλάβουμε ότι ανθρωπιά κι αλληλεγύη κάναν φτερά στην κοινωνία έτσι όπως τη φτιάξαμε.

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Margo
εφιαλτικό παραμύθι σε κάποιες περιπτώσεις...

Πειστήκαμε ότι το νοιάξιμο και το να απλώσεις το χέρι είναι αδυναμία.
Ενώ είναι ακριβώς το αντίθετο.

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ελίτσα
κι εγώ μια απ' τα ίδια. Ειδικά καλοκαίρι πορτοπαράθυρα όλα ανοιχτά...
Αλλιώς νιώθω πως μου κόβεται η ανάσα.
Έχω και μια κλειστοφοβία...

Όσο για μαντάτα σου ν' ακούσουμε, αλλά όχι αυτά που εννοείς!

Τις καλημέρες μου!!!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ΟΧΙΑ
με το χάλι που έχουν πια οι γείτονες δεν ξέρω φιδάκι μου...

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Εσύ θυμάσαι με τόση τρυφερότητα και νοσταλγία τη γειτονιά σου.
Τούτα τα παιδάκια, τι θα θυμούνται άραγε;
Ένα ολίσθημα στην τσουλήθρα του μένους.

Με συγκίνησες

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ερωτευμένη
η πρώτη φωτο είναι από το παρκάκι στην Κύπρου.
Κάπου εκεί ανάμεσα στη μαρίδα είναι και το σπλάχνο μου. Να μου το λέγανε δε θα το πίστευα. Ότι για να παίξει εκεί το παιδί μου - εκεί που αλήτευα κι εγώ μικρή δηλαδή - θα έπρεπε πρώτα να παίξω ξύλο με τους φροντίζοντες για το καλό μου...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Σιγά που θα βρεθεί άκρη για τις γειτονιές του κόσμου.
Οι δικές τους είναι διασφαλισμένες άριστα...γιατί να ενδιαφερθούν;

Με γύρισες σε όμορφες εποχές με τ' ανοιχτα πορτο-παράθυρα

ΚΑΛΗ Σαρακοστη,

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ
μέρες όμορφες, ανθρώπινες...περασμένες δυστυχώς.

Τώρα κλεισμένοι πίσω από κλειδωμένες πόρτες χάσαμε τόσα πολλά

Να 'σαι καλά εσύ κι οι γλάροι σου!

Back to Top